Powrót do pracy przed zakończeniem zwolnienia lekarskiego

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17.02.2016 r.

Sygn. akt. III UZP 15/15

pracownik

Przepis art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (jednolity tekst: Dz. U. z 2014 r., poz. 159 ze zm.) nie ma zastosowania do ubezpieczonego, który w okresie orzeczonej niezdolności do pracy uzyskał zaświadczenie 2 właściwego lekarza o odzyskaniu zdolności do pracy i w związku z tym zaświadczeniem podjął pracę zarobkową, o czym zawiadomiono organ rentowy.

W uzasadnieniu uchwały Sąd uznał, że nadużyciem prawa jest wykonywanie dotychczasowej pracy przez pracownika w okresie pobierania świadczenia za czas choroby, gdyż koszty faktycznego zatrudniania pracownika w okresie orzeczonej niezdolności do pracy przerzucone zostają z pracodawcy na ZUS. Ponadto wyjaśnił, iż: „(…) Wykonywanie pracy bez formalnej rezygnacji ze zwolnienia lekarskiego jest sytuacją objętą domniemaniem z art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej. Ubezpieczony zostanie pozbawiony zasiłku chorobowego za czas po przeprowadzonej kontroli (na tej zasadzie, że zasiłek chorobowy nie należy się za okres świadczenia pracy w czasie orzeczonej niezdolności do pracy) oraz zostanie zastosowana sankcja za cały wcześniejszy okres zwolnienia lekarskiego w związku z domniemaniem nadużycia tego zwolnienia także w okresie poprzedzającym kontrolę. Zastosowanie art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej uzasadnia zatem tylko sytuacja korzystania ze zwolnienia lekarskiego w czasie wykonywania pracy. Konkludując, art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej jest sankcją za zrealizowany zamiar nadużycia prawa do zwolnienia lekarskiego i zasiłku chorobowego. (…)”.

Biorąc pod uwagę uchwałę Sądu Najwyższego, pracownik zamierzający podjąć pracę w okresie orzeczonej niezdolności do pracy z powodu choroby musi zrezygnować z pobierania świadczeń chorobowych (informując o tym płatnika zasiłku, tj. odpowiednio pracodawcę lub ZUS). Nie ponosi w takim przypadku konsekwencji w zakresie utraty prawa do tych świadczeń. Za wykorzystaną część zwolnienia lekarskiego przysługuje mu prawo do wynagrodzenia/zasiłku chorobowego, natomiast za pozostałą do wynagrodzenia za pracę.

Jak jednak zaznaczył Sąd Najwyższy w powołanej wcześniej uchwale: „(…) w świetle przepisów prawa pracy (art. 229 K.p.) problemem jest nie tyle rezygnacja pracownika ze zwolnienia lekarskiego i wola podjęcia pracy przed zakończeniem okresu orzeczonej niezdolności, ile spoczywający na pracodawcy zakaz dopuszczenia do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku w warunkach pracy opisanych w skierowaniu na badania lekarskie i - a contrario - obowiązek dopuszczenia do pracy pracownika posiadającego takie orzeczenie. (…)”.

Pełne uzasadnienie tutaj

Leave a Reply